Ammy van Bedaf

Ammy van Bedaf (1960) was hoofdinspecteur bij de Amsterdamse politie, maar gooide na een burn-out het roer om. Ze genas niet alleen van haar burn-out,  maar ook van haar relatieverslaving. Na afronding van de studie Arbeidspsychologie startte ze haar praktijk Loslaten.nu. In de Eendaagse Coaching leert ze mensen inzicht te krijgen in hun patronen van vroeger en hoe ze die zelf onbewust in stand houden én hoe ze dat zelf kunnen veranderen.

Meer lezen over Ammy en haar bedrijf Loslaten.nu?
www.loslaten.nu

Volg Ammy op: Facebook – LinkedIn

Ammy van Bedaf in de media

Artikel in Psychologie Magazine:

Psychologiemagazine.pdf

Artikel in de Telegraaf:

Telegraaf.pdf

Lezersrecensies

EEN GREEP UIT DE VELE LEZERSRECENSIES:

Op bol.com (*****)

“Er zijn zoveel dingen op zijn plek gevallen, dingen waarvan ik me nooit heb gerealiseerd dat ik dit nog onbewust bij me droeg. Dit inzicht is zeker nog geen oplossing maar het is wel doorbraak om te weten waar en hoe ik ermee aan de slag kan gaan. Heel hartelijk dank voor jouw manier van kijken, beschrijven en het uitbrengen van deze informatie. Ik heb er meer aan (gehad) dan aan mijn behandeling bij de ggz.”

—–

Daar moet je dan 51 voor worden, na 3 problematische relaties en diverse therapieën, en dan staat het allemaal in een boek! Als ik alles wat ik na het lezen ervan eerder had geweten… Dank voor de inzichten, Ammy. Ik ga aan de slag!”

—–

“Het boek laat je naar jezelf kijken. Als je gelukkig wil worden moet je verantwoordelijkheid voor jezelf en voor je eigen acties nemen in plaats van in de slachtofferrol te blijven hangen. Het boek leert je anders te kijken: de vraag is niet ‘hou je van mij?’ maar ‘hou ik genoeg van hem?’ Ik heb na dit boek – wat maar een hulpmiddel is – een dag met de schrijfster doorgebracht. Vele patronen werden duidelijk en de weg naar herstel en gelukkig zijn is altijd mogelijk, je moet het alleen zelf doen.”

—–

“Ik vind het bijzonder verhelderend. Ik volg al jaren – af en aan – therapie, maar nog nooit heb ik mijn probleem zo goed en zo ‘gebundeld’ beschreven gezien/gehoord. In feite was ik daar ook al lang naar op zoek! Het beschrijft bijzonder goed de link met de jeugd en de onveilige hechting en de gevolgen ervan. Het is voor het eerst dat ik dat zo duidelijk kan zien, kan aanvaarden, en probeer los te laten. Het geeft me hoop.”

—–

“Stop Liefdesverdriet is voor mij een boek van openbaring geweest! Ik wist wel dat er veel in mijn leven gebeurde doordat ik in patronen van vroeger leefde, maar Stop Liefdesverdriet gaf mij het inzicht in wat voor patronen ik door het leven ging! Ik lees in andere reviews dat er herhaald wordt in het boek, dat had ik in het begin ook een beetje. Maar ben er tijdens het lezen achtergekomen dat je dan de essentie van LOSLATEN nog niet snapt! Het is zeer zeker ook een confronterend boek omdat het je laat zien waar al de obstakels in het leven, waar je tegenaan loopt vandaan komen. Ik zal het boek bij iedereen aanraden! Dit boek is in verre een van de beste boeken die ik tot nu toe in mijn leven gelezen heb en mede door het boek en mijn loslaatproces verander ik nog elke dag!”

—–

“Eindelijk antwoord op de vele vragen. Geboeid, getroffen en geraakt lees ik kris kras door het boek. Dat kan. Herlezen… Het is een proces… Steeds valt er een ander kwartje. Openstaan voor je eigen aandeel is cruciaal! Waarom heb ik die steeds terugkerende onrust en emotionele pijn in mijn relaties? Erover lezen helpt en sterkt mij in mijn beslissing. Voorlopig ligt dit boek op grijpafstand op de bank!”

—–

“Ik heb dit boek bijna in een keer uitgelezen. In een klap werd de situatie waar ik mij al jarenlang met liefdes-, vriendschappelijke en werkrelaties in bevind duidelijk. Vooral welk aandeel ik hier zelf in had en nog heb. Vanuit de ervaring van de schrijfster word je op een confronterende maar eerlijke manier een spiegel voorgehouden en handvatten gegeven die je kunt gebruiken om jezelf te ontwikkelen. Dit boek heeft mijn leven een enorme positieve boost gegeven door inzicht te geven te hoe patronen werken vanuit je jeugd en uitzicht te geven hoe je vol energie vanuit jezelf, emotioneel los van anderen in het leven kan staan.”

—–

“In een woord: geweldig. Wat had ik 10 jaar geleden graag geweten wat ik nu weet. In dit boek staan zoveel praktische tips. Eindelijk een boek waar je echt wat aan hebt. Wat heeft deze informatie voor mij veel opgehelderd. Opeens zie ik in waarom iets is zoals het is. Wat ben ik blij met dit boek!”

Wat vind jij?

1 Reactie

  1. Ge Rijn

    De schrijfster beschrijft de problematiek veel te eenzijdig vanuit haar eigen persoonlijke ervaringen en de te simpele conclusies die ze daaruit heeft gedistilleerd. Alles word teruggevoerd naar de jeugd. Een simpele (zakelijke?) formule. Natuurlijk spelen opvoeding en (nare) jeugdervaringen een rol in hoe je later omgaat met (problematische) relaties in privé of werk.
    Maar lang niet altijd leidt een moeilijke jeugd tot grote problemen in de volwassenheid. Hier zijn legio voorbeelden van juist het tegenovergestelde.

    Zij gaat teveel voorbij aan het feit, dat er gewoon best veel gestoorde (narcisten, sociopathen, (Asperger)autisten etc.) rondlopen die ook de meest stabiele mensen tot extreme wanhoop kunnen drijven door hun misleiding en manipulaties.

    Veel te veel nadruk legt ze in haar boek op het ‘eigen aandeel’ de eigen ‘zwaktes’ vanuit ‘de jeugd’. Ze legt feitelijk alle verantwoordelijkheid bij de slachtoffers van misbruik en mishandeling. Ze hebben het a.h.w. over zichzelf afgeroepen door hun ‘jeugd’. Simpel. Terwijl dit veel gecompliceerder ligt en meestal anders.

    Slachtoffers hebben vaak te maken gehad met narcisten/sociopathen/(Asperger)autisten. Zijn hierdoor getraumatiseerd geraakt. Dit heeft op zich niets met een vervelende jeugd te maken. Iedereen kan dit overkomen.
    Ze zijn met valse voorwendselen misbruikt en belazerd door geraffineerde oplichters die zich heel anders voordeden dan ze waren. Vaak voor lange tijd.

    Dit boek legt de verantwoordelijkheid veel te eenzijdig bij de slachtoffers van deze mensen. Het ligt eenzijdig aan hunzelf zegt ze vooral, aan hun jeugd. Het is eigenlijk een vorm van victim-blaming. Alsof slachtoffers zelf hebben gekozen voor dit soort mishandeling en misbruik, vanuit hun jeugd…
    Onzin. Ze praat je een probleem aan die er misschien niet eens is. Het grootste probleem zijn de misbruikers, manipulators, oplichters, mishandelaars. Dát moet slachtoffers goed duidelijk gemaakt worden. Niet dat er vooral met de slachtoffers iets ernstig mis zou zijn, dat zij daarom dit gedrag getolereerd hebben.

    Een eenzijdig en stigmatiserend boekje dus. Heel kritisch lezen raad ik aan en zeker niet als enige ‘waarheid’ aannemen. Zoek eerst gedegen verder op narcisme/sociopathie/autisme en aanverwante onderwerpen, voordat u besluit ruim vierduizend Euro uit te geven aan haar ééndaagse ‘wonder-therapie’.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *